گفته بودم زندگي زيباست
گفته و ناگفته اي بس نکته ها کاينجاست
-آسمانِ باز-آفتابِ زر-باغ هاي گل
-دشت هاي بي در و پيکر-سر برون آوردنِ گل از درونِ برف
-تاب ِ نرم ِ رقص ِ ماهي در بلورِ آب
-بويِ عطرِ خاکِ باران خورده در کُهسار
-خواب ِ گندم زارها در چشمه ي مهتاب
-آمدن ،رفتن، دویدن ،عشق ورزيدن
-در غمِ انسان نشستن
پا به پاي ِ شادماني هاي ِ مردم پاي کوبيدن-کار کردن،کار کردن،آرمیدن
-چشم اندازِ بيابان هاي ِ خشک و تشنه را ديدن
-جرعه هايي از سبويِ تازه، آبِ پاک نوشيدن
-گوسفندان را سحر گاهان به سوي ِ کوه ها راندن
-هم نفس با بلبلانِ کوهيِ آواره خواندن
در تله افتاده آهو بچگان را شير دادن و رهانيدن
-گاه گاهي-زير ِ سقفِ اين سفالين بام هاي ِ مه گرفته
-قصه هاي درهم غم را ز نم نم هاي ِ باران ها شنيدن
-بي تکان گهواره ي رنگين کمان را در کنار ِ بام ديدن
يا شبِ برفي-
پيشِ ِ آتش ها نشستن
دل به روياهاي ِ دامن گير و گرم ِ شعله بستن
آري،آري،زندگي زيباست
زندگي آتش گهي ديرنده پا برجاست
گر بيفروزيش،
رقص ِ شعله اش در هر کران پيداست
ورنه خاموش است و خاموشي گناه ِ ماست...
سیاوش کسرایی
